Informacje podstawowe

Kalarippajattu pochodzi z południowoindyjskiego stanu Kerala i często uważane jest za najstarszą sztukę walki na świecie. Źródła historyczne poświadczają jej istnienie od co najmniej XII wieku n.e. Nazwa oznacza miejsce (kalari) do treningu lub walki (payattu). O historii i mitologii związanej z tą sztuką przeczytasz więcej tutaj.

Powszechnie rozróżnia się trzy style kalarippajattu: północny (wadakkan), południowy (tekkan) i środkowy. Co ważne, rozróżnienie to odnosi się tylko do Kerali, a nie całych Indii, czyli na północy Kerali przeważają szkoły stylu północnego itd.

 

 

W każdym z nich bogata w rytuały praktyka obejmuje naukę sekwencji ruchowych i chwytów obezwładniających przeciwnika, walkę wręcz oraz trening z użyciem broni drewnianej i metalowej (różne rodzaje kijów, noże, szable, włócznie), a także ćwiczenia siłowe, rozciągające i oddechowe. Style różnią się między sobą przede wszystkim układami sekwencji ruchowych i walk z bronią, a także niektórymi ćwiczeniami.

Trening fizyczny dopełnia system leczniczy – kalari chikitsa (lub chikilsa) –  blisko związany z ajurwedą, obejmujący m. in. masaże lecznicze i uelastyczniające ciało oraz naukę o marmach – witalnych punktach ludzkiego ciała, która wykorzystywana jest szczególnie w stylu południowym.

Elementy kalarippajattu od wieków wykorzystywane są także w treningu keralskich aktorów i tancerzy, np. kathakali, krisznattam, kudijattam, mohinijattam, porkali czy welakali.